ΟΣΝΙΕ: Συνέδριο εν κρυπτώ αποπειράθηκε να επιβάλει το καθαιρεμένο προεδρείο

Σε εξέλιξη είναι το 17ο Συνέδριο της Ομοσπονδίας Συλλόγων Νοσηλευτικών Ιδρυμάτων Ελλάδας. Νωρίτερα το καθαιρεμένο προεδρείο της ΟΣΝΙΕ επιχείρησε να παρεμποδίσει την είσοδο σε εργαζόμενους στον κλάδο, μισθώνοντας προς τούτο σεκιούριτι και καλώντας την Αστυνομία, επικαλούμενη το ανήκουστο ότι πρόκειται για ένα κλειστού τύπου Συνέδριο και θα διεξαχθεί κεκλεισμένων των θυρών!

Όπως αναμενόταν, η συντριπτική πλειοψηφία των συνέδρων και παρατηρητών αντέδρασαν και επέβαλαν την παρουσία τους στις εργασίες του Συνεδρίου κάτι που άλλωστε προβλέπεται και από τον Ν.1264, καταγγέλλοντας ως πρωτοφανή και πραξικοπηματική την απόφαση του καθαιρεμένου συνεδρίου, τα έργα και οι ημέρες του οποίου δικαιολογούν την πρεμούρα τους για ένα συνέδριο εν κρυπτώ, μακριά απ' τους εργαζόμενους.

Οταν πεφτουν οι μασκες : Συνεργασία ΠΑΣΚΕ, ΔΑΚΕ, «Παρέμβασης» - απέκλεισαν τις ταξικές δυνάμεις από το προεδρείο της ομοσπονδίας Μετάλλου

Μονόδρομος για τους μεταλλεργάτες η συσπείρωση γύρω από τις ταξικές δυνάμεις

Στον αποκλεισμό των ταξικών δυνάμεων από το προεδρείο και την Εκτελεστική Επιτροπή της Πανελλήνιας Ομοσπονδίας Εργατοϋπαλλήλων Μετάλλου (ΠΟΕΜ) προχώρησαν με συντονισμένο τρόπο οι δυνάμειςΠΑΣΚΕ - ΔΑΚΕ και «Εργατική Παρέμβαση» (ΣΥΡΙΖΑ, ΑΝΤΑΡΣΥΑ κλπ.), κατά τη σημερινή πρώτη συνεδρίαση της νέας διοίκησης της ΠΟΕΜ, μετά το πρόσφατο Συνέδριο.

Was ist "Αριστερισμός";

23 Σεπτεμβρίου 2013:

Παρεμβάσεις Δημοσίου: Τα αδιέξοδα και η γύμνια της πολιτικής πρότασης του ΠΑΜΕ δεν κρύβονται με τραμπουκισμούς και λάσπη



Σε αδιέξοδο φαίνεται ότι έχει βρεθεί η συνδικαλιστική ηγεσία του ΠΑΜΕ, λόγω της επιμονής της κομματικής καθοδήγησης, ιδιαίτερα στο τελευταίο διάστημα, να παίζουν το ρόλο του κυματοθραύστη των απεργιακών αγώνων.

Rock Bottom

Μήπως αντί να μιλάτε για "ασφαλίτες του ΠΑΜΕ", "κότες" και "συμπόρευση Χαλυβουργών-Χ.Α" (δεν ξέρω αν τα είπατε, πολύ θα το ήθελα να ΜΗΝ τα έχετε πει, διαψεύστε το αν προαιρείστε) πρέπει να κοιτάξετε λίγο τα του οίκου σας εκεί στην ΑΝΤΑΡΣΥΑ; Για ψάξτε το λίγο τι ακριβώς συμβαίνει εκεί μέσα. Γιατί πιο κάτω δεν έχει...

πηγη: Lenin Reloaded

ΚΚΕ: Ανακοίνωση για τη δολοφονία του 34χρονου στο Κερατσίνι

Το σημείο της δολοφονίας

Σε ανακοίνωσή του για τηδολοφονία του 34χρονου στο Κερατσίνι το Γραφείο Τύπου της ΚΕ του ΚΚΕ τονίζει:

«Το ΚΚΕ καλεί το λαό και τη νεολαία να καταδικάσουν μαζικά και αποφασιστικά τη δολοφονία του 34χρονου στο Κερατσίνι από φασίστες της Χρυσής Αυγής. Η εγκληματική και δολοφονική δράση της Χρυσής Αυγής έχει στόχο να τρομοκρατήσει τους εργαζόμενους και τη νεολαία. Αποθρασύνεται από την πολύμορφη στήριξη που της παρέχουν το σάπιο καπιταλιστικό σύστημα και τα μεγαλοσυμφέροντα, που τη γέννησαν και τη θρέφουν, για να επιτίθεται σε όσους παλεύουν, σηκώνουν κεφάλι, να επιτίθεται στο εργατικό – λαϊκό κίνημα.

Πέτρος Κωνσταντίνου (ΑΝΤΑΡΣΥΑ)-Δηλώσεις για τη Συρία, 16/3/2013

πηγη:  Lenin Reloaded

Τα «κόλπα» των εργατοπατέρων

Εκτίθενται η μία μετά την άλλη οι διάφορες αριστερές και «πατριωτικές» δυνάμεις που με άνεση μετακινούνται από τη διαχείριση του καπιταλισμού στην κενή υπερεπαναστατικότητα και τούμπαλιν. Δείχνουν πόσο επιζήμιοι είναι για το εργατικό κίνημα.

Γενική Συνέλευση της ΔΟΕ: Νέα απόπειρα εκφυλισμού από τις Παρεμβάσεις - Συσπειρώσεις και ΣΥΡΙΖΑ

Με 3ωρη καθυστέρηση και αντεγκλήσεις πάνω σε διαδικαστικά ζητήματα (αναγνωρίσεις σωματείων, εκλογή οριστικού προεδρείου κλπ) ξεκίνησε η 82η ΓΣ της ΔΟΕ στο ξενοδοχείο NOVOTEL.

Αφιερωμένο στον Ρούση της ΑΝΤΑΡΣΥΑ

Σε ένα σχετικά πρόσφατο πόνημά του, ο Γ. Ρούσης της ΑΝΤΑΡΣΥΑ γράφει:
«Αποτελεί θεωρητικά ατεκμηρίωτη παγκόσμια πρώτη σε ολόκληρο το μαρξιστικό ρεύμα, από τους κλασικούς του μέχρι τον δυτικό μαρξισμό, η γενική καταγγελία του κυβερνητισμού, ή ακόμη και η χρησιμοποίηση του όρου αυτού».
Δεν έχει σημασία να αναζητήσουμε τσιτάτο καταγγελίας του κυβερνητισμού επί λέξει, πρόχειρα μας έρχεται στο νου η καταγγελία του «Λουιμπλανισμού», «μιλερανισμού», οι όροι βγαίνουν από τα ονόματα γνωστών προδοτών της εργατικής τάξης που υπουργοποιήθηκαν.

Ηταν απεργοσπάστες και το φωνάζουν!

                                                                      Γρηγοριάδης Κώστας

Λίγο μετά την απεργία που κήρυξε η ΑΔΕΔΥ ενάντια στην επιστράτευση των καθηγητών, συνδικαλιστές της «Πρωτοβουλίας Καθηγητών» (ΣΥΡΙΖΑ) στην ΕΛΜΕ Τρικάλων προσπάθησαν να προσδώσουν πολιτικά χαρακτηριστικά στην απεργοσπασία που έκαναν στις 14 Μάη!

Υπενθυμίζεται ότι εκείνη τη μέρα η ΑΔΕΔΥ κήρυξε απεργία για τους δημόσιους υπαλλήλους ενάντια στην επιστράτευση των καθηγητών. Το ΠΑΜΕ είχε προτείνει απεργία και στις 17 Μάη, κάτι που η ΑΔΕΔΥ δεν δέχτηκε. Ετσι, η απεργία στις 14 Μάη - όπως επιβεβαιώθηκε από τις εξελίξεις στην ΟΛΜΕ, με τις παρατάξεις της πλειοψηφίας να αποδεικνύουν τελικά ότι τα περί απεργίας στις εξετάσεις ούτε οι ίδιοι τα πίστευαν - ήταν η μοναδική ευκαιρία για αγωνιστική απάντηση στην επιστράτευση και στον αυταρχισμό. Οι εκπρόσωποι της «Πρωτοβουλίας» στην ΕΛΜΕ Τρικάλων, όμως είχαν σπεύσει να δηλώσουν: «Η μη συμμετοχή μας στην απεργία της 14ης Μάη της ΑΔΕΔΥ ήταν πολιτική πράξη ευθύνης απέναντι σε συνδικαλιστικές πρακτικές και ηγεσίες του χθες»!!! Οπως ακριβώς και οι συνδικαλιστές του ΣΥΡΙΖΑ στην ΟΛΜΕ που, μαζί με αυτούς της ΝΔ και του ΠΑΣΟΚ, αναγκάστηκαν την κρίσιμη στιγμή της απόφασης για απεργία να παραδεχτούν ότι πρότειναν μια απεργία, που είχαν αποφασίσει να μην κάνουν!

Αν δεν είναι στην ELLE δεν είναι στη μόδα

Το «Elle» και… το Σχέδιο Β’

Πριν μερικές ημέρες διαβάσαμε τα εξής:

«Ένας γνωστός μου, ο οποίος παθαίνει εγκεφαλικό και μόνο στη σκέψη της επιστροφής στη δραχμή και της σύγκρουσης με το Βερολίνο, μου είπε: Πετρέλαιο; Φάρμακα; Πώς θα εισάγονται; Πού θα βρεθούν τα λεφτά;

Πριν βρεθούν τα λεφτά χρειάζεται να μεγαλώσουμε. Να ωριμάσουμε ως λαός. Δεν μας λείπουν οι εναλλακτικές αλλά τα guts….

Μια πρόταση κάνει ο γνωστός δημοσιογράφος Πέτρος Παπακωνσταντίνου σε άρθρο του με τίτλο Ελληνική Αριστερά και Διεθνείς Συμμαχίες: Μόνο η δική μας επαρχιώτικη ολιγαρχία, με την υπερβολή της Μαντάμ Σουσού, μπορεί να «σνομπάρει» αφ’ υψηλού το μεσογειακό, αραβικό και βαλκανικό μας περίγυρο ή και τις εκτός ΕΕ αναδυόμενες δυνάμεις του σύγχρονου κόσμου (…) Χτυπητό παράδειγμα αποτελεί η ανάδυση των λεγόμενων BRICS-Κίνα , Ρωσία, Ινδία, Βραζιλία, Νότια Αφρική – που αντιστοιχούν στο 40% του παγκόσμιου πληθυσμού και στο 17% του παγκόσμιου εμπορίου. Οι πέντε αυτές μεγάλες χώρες αποφάσισαν να δημιουργήσουν κοινή, αναπτυξιακή τράπεζα, με κεφάλαια της τάξης των 50 δισ., μια τράπεζα η οποία θα μπορούσε να λειτουργήσει ως «δανειστής ύστατης καταφυγής» υπερχρεωμένων χωρών, προσφέροντας τους μια εναλλακτική λύση έναντι του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου. Όσο για το πώς θα εισάγουμε φάρμακα: Η Ινδία και η Βραζιλία – από τους παγκόσμιους πρωταθλητές στην παραγωγή γενόσημων φαρμάκων – θα μπορούσαν να μας εξασφαλίσουν φθηνά αξιόπιστα φάρμακα τη δύσκολη μεταβατική περίοδο. Τέλος, όσον αφορά το ενεργειακό πρόβλημα, υπάρχει επίσης λύση: Ακόμα και η Τουρκία , μια χώρα μέλος του ΝΑΤΟ και στρατηγικός σύμμαχος των Αμερικάνων στην Μέση Ανατολή, αγνοεί τις κυρώσεις Ουάσινγκτον και Βρυξελλών και συνεχίζει να προμηθεύεται από την Τεχεράνη 20% των αναγκών της σε φυσικό αέριο. Μια κυρίαρχη και ανεξάρτητη Ελλάδα θα μπορούσε να πράξει κάτι ανάλογο».

Έκλασε η νύφη, σχόλασε ο γάμος…

Έκλασε η νύφη, σχόλασε ο γάμος…

Και ξαφνικά, η  πλειοψηφία του ΔΣ της ΟΛΜΕ που εισηγήθηκε «απεργία διαρκείας» μέσα στις πανελλαδικές εξετάσεις,  ανακάλυψε πως «δεν υπάρχουν οι όροι και οι προϋποθέσεις», όχι για την επιτυχία της απεργίας αλλά ούτε καν για την πραγματοποίησή της  και ανέκρουσε πρύμναν… Αξίζουν θερμά συγχαρητήρια στους συνδικαλιστές του μπλε και πράσινου πόλου, και στους αριστερούς συναδέλφους τους  για αυτά που κατάφεραν (δεν τα λες και λίγα) με την αδιέξοδη όσο και τυχοδιωκτική ταχτική τους.

Κατάφεραν να φορτώσουν με περισσότερο άγχος τους μαθητές και τις μαθήτριες που συμμετέχουν στις πανελλαδικές εξετάσεις. Αυτούς που, καλώς ή κακώς, στηρίζουν εκεί το μέλλον τους και τις θεωρούν διαδικασία «χωρίς αύριο», αλλά και αυτούς που τις βλέπουν σαν απαραίτητο σκαλοπάτι (και ίσως όχι το μοναδικό) για το επαγγελματικό τους μέλλον. Κουρέλιασαν  το νευρικό σύστημα των γονιών και ολόκληρων των οικογενειών τους. Το τι σημαίνει αυτό, μπορούν να το νιώσουν μόνο όσοι έχουν παιδί που συμμετέχει στις εξετάσεις.

Κατάφεραν να ξεφτιλίσουν για πολλοστή φορά την έννοια «συνδικαλισμός», να την απαξιώσουν στη συνείδηση όσων ήδη βομβαρδίζονται από την τηλεοπτική προπαγάνδα, με τα «δεινά» που «προκάλεσαν» στην ελληνική κοινωνία οι διάφορες «συντεχνίες» και οι «συνδικαλιστές τους». Με τους αλλοπρόσαλλους «χειρισμούς» τους πρόσφεραν μπόλικο νέο υλικό στους «σαλταδόρους» της «ενημέρωσης».

Έσπρωξαν ακόμα πιο βαθιά στην ηττοπάθεια τους συναδέλφους τους καθηγητές. «Επιβράβευσαν» για τη στάση τους αυτούς που δεν συμμετείχαν σε προηγούμενους αγώνες, υιοθετώντας το «τίποτα δεν αλλάζει, ας μη χάσουμε και το μεροκάματο» και «επιβεβαίωσαν» την ατολμία όσων  δίσταζαν ή φοβούνταν να αποφασίσουν τη συμμετοχή τους σε αυτούς. Τα ίδια ισχύουν και για τους εργαζόμενους των άλλων κλάδων που βλέπουν όποιον σηκώνει κεφάλι να τρώει στο τέλος καρπαζιές. Τα κεφάλια μέσα λοιπόν…

Κατάφεραν να κάνουν την κυβέρνηση να μοιάζει ανίκητη, δίνοντάς της πολύτιμο χέρι βοήθειας στην προσπάθειά της να επιβάλει το «νόμο» και την «τάξη». Έδωσαν μια ακόμα ευκαιρία στον «στρατηγό» Σαμαρά να χαρακτηρίσει «αποκρουστικούς» τους αγώνες των εργαζομένων, λίγο πριν πετάξει, παρέα με τους σαφώς… πιο ελκυστικούς επιχειρηματίες του, για την Κίνα.

Ξεμπροστιάστηκαν όμως οι ίδιοι και οι παρατάξεις τους για την τακτική που ακολουθούν και που δεν εκφράζει τα κρίσιμα προβλήματα, τις αγωνίες και τις προσδοκίες χιλιάδων εκπαιδευτικών. “Ο πρόεδρος της Ομοσπονδίας ανέφερε ότιοι παρατάξεις ΠΑΣΟΚ, ΝΔ και ΣΥΡΙΖΑ είχαν ενιαία γραμμή”   στο ξεπούλημα της απεργίας. Δεν ξέρουμε για την ΟΛΜΕ, πάντως αυτό δεν συμβαίνει πρώτη φορά. Είναι συνηθισμένο «φαινόμενο» σε δεκάδες πρωτοβάθμια σωματεία, ομοσπονδίες, αλλά και στην ΓΣΕΕ. Δεν σταματούν να δίνουν «εξετάσεις» στην άρχουσα τάξη οι οπορτουνιστές, χέρι χέρι με τους εσχάτως εγκαταλείψαντες το «παλαιόν» ΠΑΣΟΚ…

Και δυο λόγια για τις «Παρεμβάσεις» (και τον χώρο που εκπροσωπούν), την παράταξη που χωρίς ίχνος τσίπας, ξεπέρασε κάθε όριο τυχοδιωκτισμού και –επικίνδυνης- ανευθυνότητας και πρόσφερε τις υπηρεσίες της φτηνή «φατούρα» στους «εργολάβους» του κυβερνητικού συνδικαλισμού. Αυτοί που χαρακτηρίζουν τις 24ωρες και 48ωρες απεργίες «τουφεκιές»,  βρέθηκαν ξαφνικά μπροστά σε «πεδίον δόξης λαμπρό» για… να ξεδιπλώσουν την «υπερεπαναστατικότητά» τους. Όμως τζούφιο το καρύδι… Θαυμάστε «επαναστατική» συνέπεια: «Στις γενικές συνελεύσεις συμμετείχαν 20.000 εκπαιδευτικοί. Οι 13.000 περίπου υπερψήφισαν την πρόταση της  ΟΛΜΕ. Απ'αυτούς οι 10.000 για το γαμώτο και 3.000 αποφασισμένοι να κάνουν απεργία που είναι μουτζαχεντίν. Συνεπώς δεν υπάρχουν όροι να πάμε σε απεργία. Επειδή όμως δεν μπορεί να μην γίνει και τίποτα, προτείνω την Παρασκευή να απεργήσουν 500 συνδικαλιστές.». (Από δήλωση εκπροσώπου τους εδώ.) Ερώτημα: Γιατί δεν υπερασπίστηκαν (έστω)  τις προτάσεις τους; Όχι μόνο δεν το έκαναν αλλά όλες αυτές τις μέρες αναλώθηκαν σε φτηνή αντιΠΑΜΕ ρητορική και έφτασαν στο σημείο ακόμη και  να κατηγορούν το  ΚΚΕ για… σύμπλευση με την τρικομματική κυβέρνηση!!! Ποιοι;!… Και κάτι ακόμα, ενδεικτικό και αυτό του πως αντιμετωπίζουν τους συναδέλφους τους, τους οποίους κάλεσαν σε απεργία διαρκείας. Η εκπρόσωπος των «Παρεμβάσεων»  σε τηλεοπτική εμφάνισή της στον σταθμό  EXTRA,  μετά την ανακοίνωση από την κυβέρνηση της επίταξης των εκπαιδευτικών, στην ερώτηση του δημοσιογράφου Παυλόπουλου «τι λέτε στον συνάδελφό σας που αν απεργήσει κινδυνεύει να απολυθεί» απάντησε επί λέξει: «δεν θα μιλήσω για τεχνικά θέματα, μόνο για πολιτικά»…

Μετά και την τελευταία πράξη του «έργου» που παρακολουθήσαμε τις τελευταίες μέρες, η γεύση που μένει   για τους καθηγητές αλλά και όλους τους εργαζόμενους είναι πικρή. Άλλη μια φορά η αντιλαϊκή πολιτική της κυβέρνησης μένει «αναπάντητη». Για άλλη μια φορά αποδείχτηκε πως οι  συμβιβασμένες με το «εφικτό» συνδικαλιστικές παρατάξεις, δεν μπορούν και δεν θέλουν να  έχουν γραμμή σύγκρουσης με την αντιλαϊκή πολιτική. Για άλλη μια φορά αποδείχτηκε πως κανένας απομονωμένος από ευρύτερες εργατικές-κοινωνικές συμμαχίες αγώνας δεν έχει τύχη. Μόνο με ενωτικούς οργανωμένους ταξικούς αγώνες, περισσότερων κλάδων εργαζομένων και σε συμμαχία με τα λαϊκά στρώματα, μπορεί να δοθεί απάντηση σε κυβέρνηση-τρόικα-άρχουσα τάξη.

ΥΓ. 1 (προς στελέχη ΔΑΚΕ και ΠΑΣΚ): Καλή επάνοδο στα κόμματά σας οι διαγραμμένοι.

ΥΓ. 2 (προς «Παρεμβάσεις»): «ΕΝΑΣ ΕΙΝΑΙ Ο ΕΧΘΡΟΣ – Ο ΚΟΥΤΣΟΥΜΠΑΣ Ο ΧΟΝΤΡΟΣ»…

πηγη: Οικοδομος

«Δεν απεργούμε και το φωνάζουμε»!

Προχτές, η ΑΔΕΔΥ είχε προκηρύξει απεργία για όλους τους δημοσίους υπαλλήλους, ενάντια στην επιστράτευση των εκπαιδευτικών. Ηταν πολλοί εκείνοι που κατέθεσαν... απεργοσπαστικές «περγαμηνές», με πρώτο και καλύτερο τον ίδιο τον πρόεδρο (ΔΑΚΕ) της ΟΛΜΕ, που δήλωνε απροκάλυπτα πως «οι καθηγητές δεν θα μετάσχουν στην απεργία της ΑΔΕΔΥ την Τρίτη». Στην ίδια την απεργιακή συγκέντρωση που έκανε το ΠΑΜΕ, οι διαδηλωτές κατήγγειλαν «τους συνδικαλιστές της ΔΑΚΕ, του ΣΥΡΙΖΑ και των "Παρεμβάσεων" που στα λόγια μιλούν για αγώνες και όταν πρέπει να σπάσει η επιστράτευση με απεργία τότε οργανώνουν μαζί με τους διευθυντές Εκπαίδευσης την απεργοσπασία».

Οπως φαίνεται, όμως, απεργοσπαστικά «κατορθώματα» εκδηλώθηκαν πολλά και όχι μόνο στην Εκπαίδευση. Παραθέτουμε την ανακοίνωση (ναι, καλά διαβάσατε, ανακοίνωση) του Συλλόγου Εργαζομένων Νοσοκομείου Αγίου Νικολάου, στην Κρήτη: «Σας ενημερώνουμε ότι η ΑΔΕΔΥ έχει προκηρύξει για σήμερα Τρίτη 14/5/2013 24ωρη απεργία στην οποία ο σύλλογός μας δεν συμμετέχει, αλλά μπορούν να συμμετάσχουν όσοι εργαζόμενοι του Νοσοκομείου επιθυμούν». Η πλειοψηφία του σωματείου (δυνάμεις ΣΥΡΙΖΑ και ΑΝΤΑΡΣΥΑ) κάλεσε σε ανοιχτή απεργοσπασία. Εβγαλαν και ανακοίνωση, μην τυχόν και δεν το μάθει κανείς. Πάντως, ως «αριστεροί» δεν απαγορεύουν σε κάποιον που θέλει να απεργήσει, να το κάνει. Κάτι είναι κι αυτό...

πηγή: Ριζοσπάστης

Ένα ψέμα με πολύ κοντά πόδια.

                                                

Ένα ψέμα με πολύ κοντά πόδια.

Tα όσα είχαμε πει στο άρθρο "Γιατί  ειπε ΟΧΙ  το ΠΑΜΕ στην ΟΛΜΕ.Που πηγαίνουν τους καθηγητές"επιβεβαιώνονται τραγικά. Περισσότερο από όσο περιμέναμε.
Είναι από τις φορές που η επιβεβαίωση μόνο χαρά δε σου δίνει.
Ποιος δε θα ήθελε να είχαμε κάνει λάθος. Να ήταν αλλιώς τα πράγματα τελικά και οι καθηγητές να βάδιζαν μαζικά σε νικηφόρα  απεργία έχοντας στο πλάι τους τους μαθητές τους γονείς και τους εργαζόμενους. έχοντας στο πλάι τους την αλληλεγγύη του λαού. Έναν τέτοιο αγώνα δε χρειαζόμαστε άλλωστε; Και φυσικά σε έναν τέτοιο αγώνα το ΚΚΕ θα έμπαινε  μπροστά και θα τον στήριζε με όλες του τις δυνάμεις.

Για να πούμε την αλήθεια  πιστεύαμε ότι όλοι οι ..."επαναστάτες", θα ανακάλυπταν κάποιο τρυκ, μια τρίπλα, ότι δεν θα έκαναν τόσο άσχημη κολοτούμπα ακριβώς την επόμενη.
Κι όμως. Από την "επανάσταση" στο γονάτισμα... ούτε μια μέρα δρόμος.
Συσπειρώσεις και Παρεμβάσεις συσπειρώθηκαν στο πλάι των ΔΑΚΕ-ΠΑΣΚ  λες και δεν ήξεραν με ποιους πάνε! Κι΄εβαλαν απέναντι το ΠΑΜΕ που είχε προτείνει 48ωρη απεργία και Γεν.Συνελεύσεις για επανεκτίμηση της κατάστασης καταγγέλοντάς το ακόμα και για απεργοσπασία! Απεργοσπασία μια "Απεργίας" που φυσικά ήξεραν ότι αφού οι ίδιοι που την πρότειναν δεν θα την υλοποιούσαν(όπως είδαμε όλοι) δεν θα άρχιζε ποτέ! Πόσο πιο ύπουλη και ανέντιμη στάση; Άραγε το βλέπουν τώρα ακόμα και οι ίδιοι ή ακόμα ψάχνουν πως να φορτώσουν το ξεπούλημα της ίδιας τους της απόφασης στο ΠΑΜΕ;
Έλεγε το ΠΑΜΕ πως μια απεργία διαρκείας, ειδικά τόσο ευαίσθητη, για να γίνει χρειάζεται προετοιμασία και συμμαχίες. Πριν μια βδομάδα δεχόταν ομοβροντία για τη "δειλή" δήθεν στάση του. Τωρα ξαφνικά βγήκαν Συσπειρώσεις και Παρεμβασεις και είπαν πως δεν υπήρχαν προϋποθέσεις και ότι ένας αγώνας σαν αυτόν θέλει ευρύτερη συμμαχία.
Τωρα το είδαν; Αυτό δεν έλεγε το ΠΑΜΕ; Δεν το έβλεπαν τότε επειδή το έλεγε το ΠΑΜΕ; Η επειδή ήταν μια καλή ευκαιρία να κτυπήσουν και να ξεφορτωθούν τη μόνη συνεπή δύναμη που κάθε μέρα ανοίγει μέτωπα και μετά θα έβλεπαν;
Κι έτσι προτίμησαν αντί να κάτσουν στο πλάι του ΠΑΜΕ, με την εκτίμηση του οποίου όπως φάνηκε τελικά συμφωνούσαν, να του επιτεθούν και να συμμαχήσουν ουσιαστικά με τη ΔΑΚΕ και την ΠΑΣΚ που φυσικά δεν εκπροσωπούν τους καθηγητές αλλά τους εχθρούς τους, δίνοντάς τους μάλιστα και χρήσιμους πόντους για το συνέδριο της ΟΛΜΕ τον άλλο μήνα. Σπουδαίο κριτήριο, σπουδαία ταξική ανάλυση, σπουδαίο ένστικτο! Δυστυχώς το αποτέλεσμα ειναι κακό για όλους και πιο πολύ για το κίνημα των ίδιων των εκπαιδευτικών.
Ποιος δε θυμάται τον αγωνισταρά Νεοδημοκράτη κ.Παπαχρήστο να "δίνει" στα κανάλια το ΠΑΜΕ αμέσως μετά την απόφαση της ΟΛΜΕ για απεργία διαρκείας, λέγοντας ότι οι 2 που διαφωνησαν με την απόφαση ήταν του ΠΑΜΕ!! Ξεχνώντας φυσικά να πει πως και το ΠΑΜΕ πρότεινε απεργία, αλλά 48ωρη και στη συνέχεια Γεν.Συνελεύσεις όπως έπρεπε. Αλλωστε οι απεργίες διαρκείας δεν προαναγγέλονται. Ξεκινούν και πηγαίνουν μέρα με τη μέρα  βδομάδα τη βδομάδα μέχρι όπου φτάσουν ανάλογα με τη δύναμη του κινήματος και τη συσπείρωση που υπάρχει. Αλλά αυτά είναι ψιλά γράμματα.

Ολο αυτό, σε όσους γνωρίζουν την κατάσταση στο κίνημα των εκπαιδευτικών, δεν δημιούργησε έκπληξη. Μάλιστα με εκπλήσσουν αυτοί που εκπλήσσονται και που δεν πίστευαν όταν τους λέγαμε ότι προκηρύχτηκε μια απεργία που δεν θα γίνει. Οτι την πρότειναν για να μην την κάνουν. Ειλικρινά ποσοι πιστεύουν ότι την Παρασκευή θα γινόταν Απεργία ακόμη και μετά τις αποφάσεις των ΓΣ των ΕΛΜΕ της Τρίτης;
Αυτοί που το πίστευαν προφανώς δεν είναι εκπαιδευτικοί. Γιατί αυτοί που είδαν τα πράγματα από κοντά ήξεραν ότι οι συντριπτικά περισσότεροι ψήφισαν την Απεργία της ΟΛΜΕ επειδή ήξεραν(τους το έλεγαν μέσα στις συνελεύσεις) ότι δεν θα γίνει. Ενω καταψήφισαν πανηγυρικά την πρόταση του ΠΑΜΕ επειδή ανησυχούσαν ότι αν ψηφιζόταν, το ΠΑΜΕ θα έκανε ό,τι χρειαζόταν για να υλοποιηθεί. Σε ερώτηση εκπαιδευτικού φίλου του ΠΑΜΕ στο διπλανό του, που ψήφιζε απεργία διαρκείας ενώ ποτέ του δεν είχε κάνει καμια από τις άλλες απεργίες, αν θα κάνει την απεργία που ψήφιζε η απάντηση ήταν ψυχρά και χωρίς πολλά "όχι βέβαια".
Αυτό προτεινόταν άλλωστε. Μια νέα μορφή πάλης. Η συμβολική απεργία... διαρκείας. Η τεχνολογία του οππορτουνισμού στην υπηρεσία του συμβιβασμένου για τη δική του ευκολία στην "επανάσταση" που δεν θα έρθει ποτέ.

Τι γίνεται τώρα λοιπόν; Τα κεφάλια μέσα. Πάλη από πόρτα σε πόρτα, από στόμα σε στόμα, καθημερινή και ακούραστη για να στηθει στα πόδια του ένα πραγματικά ταξικό συνδικαλιστικό κίνημα με σταθερό μέτωπο απέναντι στους καταπιεστές και τους συμβιβασμένους.
Καμιά απογοήτευση!
Κανείς μας, ούτε οι καθηγητές, δεν έχει την πολυτέλεια να απογοητεύεται. Πρέπει  όμως ΄τα πράγματα να μπουν στη θέση τους. Πρέπει να κάνουμε ό,τι μπορούμε για να δούν οι απλοί άνθρωποι, οι διπλανοί μας, οι συνάδελφοι στη δουλειά τι σημαίνει κυβερνητικός συνδικαλισμός αλλά και ποιοι  του δίνουν ανάσες που φυσικά τις κόβουν από το κίνημα.
Πρέπει με απέραντη υπομονή και καρτερία να βοηθήσουμε αυτούς που γονατίζουν να σηκωθούν. Να τους δώσουμε το χέρι, να τους κοιτάξουμε στα μάτια και να τους πούμε ότι το ΠΑΜΕ είναι και θα είναι στο πλάι τους. Πως δεν πρόκειται ποτέ να τους πουλήσει όπως έκαναν όλοι οι άλλοι σήμερα. Πως αν ακολουθήσουν και πιστέψουν σε αυτό που τους λέμε, το ΠΑΜΕ ποτέ δε θα διστάσει ό,τι κι αν στοιχίσει αυτό.
Υπάρχει ελπίδα.Υπάρχει προοπτική αγώνα. Βρίσκεται όμως σε αυτούς που βρίζουν οι συμβιβασμένοι και όχι σε αυτούς που χαϊδεύουν  Βρίσκεται σ' αυτούς που, όπως έλεγε και ο Τσέχοφ, "όταν λένε "εμπρός" δείχνουν και την κατεύθυνση"!

Υ.Γ.:Μια σημαντική λεπτομέρεια για την ιστορία.
Στις Γ.Σ. των ΕΛΜΕ της Τρίτης, ζητήθηκε και ψηφίστηκε μια περίεργη εξουσιοδότηση στους προέδρους των ΕΛΜΕ για να διαχειριστούν την κατάσταση στη συνέλευση των προέδρων.Την εξουσιοδότηση αυτή την καταψήφισε το ΠΑΜΕ εκφράζοντας  επιφυλάξεις γιατί ήξερε τι θα γίνει. Τέτοιες εξουσιοδοτήσεις δίνονται από τις ΓΣ κι άλλες φορές, αλλά με σαφείς περιορισμούς. Π.χ. Αποφασίζεται Απεργία αλλά οι πρόεδροι μενει να διαχειριστούν την ακριβή ημερομηνία σε συνεργασία με τους άλλους προέδρους, τους άλλους κλάδους αν ειναι Πανεργατική κλπ. Αυτη τη φορά τα όρια έγιναν κουρέλια. Ειδαμε πως διαχειρίστηκαν οι πρόεδροι τις αποφάσεις των ΕΛΜΕ. Είδαμε και πως αντιλαμβλανονται τη δημοκρατία από τα κάτω. Τσακίζοντάς την

      πηγη: Γιωργος Σαρρής