Σαν σήμερα... 10 Ιούλη

Από το κίνημα των Νεοτούρκων

1509 Γεννιέται ο Γάλλος Θεολόγος Ιωάννης Καλβίνος, ένας από τους διαμορφωτές του δόγματος του Προτεσταντισμού.

1774 Ξεκινούν στην πόλη του Κιουτσούκ Καϊναρτζή της σημερινής Βουλγαρίας οι συνομιλίες μεταξύ της Ρωσικής και Οθωμανικής αυτοκρατορίας που καταλήγουν με την υπογραφή της ομώνυμης Συνθήκης. Με την Συνθήκη αυτή, η Ρωσία καθίστατο «προστάτης» των χριστιανικών πληθυσμών της Οθωμανικής αυτοκρατορίας. Ιδιαίτερη σημασία είχε το δικαίωμα χρήσης της ρωσικής σημαίας από τους Έλληνες εμπόρους και εφοπλιστές, γεγονός που έδωσε τεράστια ώθηση στην ανάπτυξη της ελληνόφωνης αστικής τάξης. Σε μια πορεία, στην οικονομική δύναμη που απέκτησε, προστέθηκαν η εθνική αφύπνιση-συνειδητοποίηση και η επαναστατική ψυχολογία: παράγοντες που οδήγησαν στην Επανάσταση του 1821.

Περί "ηγεμονίας της αριστεράς", ή ο λαός δεν ξεχνά πώς τρολάρει η δεξιά

Αναντίρρητη ένδειξη της...ηγεμονίας της αριστεράς

Τα περί «ηγεμονίας της Αριστεράς»...

«Η δημοσιονομική κρίση οφείλεται στην ιδεολογική ηγεμονία της Αριστεράς (...) Η πολιτική έκφραση αυτής της ηγεμονίας υπήρξε το ΠΑΣΟΚ της δεκαετίας του '80». Αυτό επανέλαβε ο Μ. Βορίδης με συνέντευξή του στο «Βήμα», επιδιώκοντας να πείσει ότι το μοντέλο της διαχείρισης που κυριάρχησε στην Ελλάδα από τη μεταπολίτευση και μετά, κύρια από το ΠΑΣΟΚ, οδήγησε σε στρεβλώσεις την καπιταλιστική ανάπτυξη και προκάλεσε τη σημερινή κρίση. Σ' αυτή την κατεύθυνση, μάλιστα, ο Μ. Βορίδης αναφέρει ότι «πρέπει να γίνει μια συζήτηση για την ιδεολογική ηγεμονία της Αριστεράς, για τη στάση τους απέναντι στην επιχειρηματικότητα, τη φορολογία, τις ιδιωτικοποιήσεις, τις μεταρρυθμίσεις». Αφού, λοιπόν, ο βουλευτής της ΝΔ τσουβαλιάζει στην «αριστερά» όλα τα άλλα κόμματα, από το ΠΑΣΟΚ μέχρι το ΚΚΕ, τα οποία αυθαίρετα ταυτίζει με την υπεράσπιση γενικά του κράτους σε βάρος της ιδιωτικής πρωτοβουλίας, σπεύδει να ξεκαθαρίσει στην ίδια συνέντευξη ότι η παρέμβασή του δεν αφορούσε στο σημερινό ΠΑΣΟΚ, «το οποίο έχει τηρήσει σε πάρα πολλά θέματα μια συγκροτημένη και υπεύθυνη στάση»! Εδώ ακριβώς είναι και το «ζουμί» της παρέμβασης Βορίδη, ο οποίος εκφράζει συνολικά τη στρατηγική της άρχουσας τάξης. Με το κεφάλαιο να απαιτεί σήμερα, σε συνθήκες καπιταλιστικής κρίσης, ακόμα φτηνότερα εργατικά χέρια και χαμηλότερους φόρους στα κέρδη του, ο Μ. Βορίδης ζητάει να ανοίξει η συζήτηση για την καθυστέρηση στην επιβολή των αντεργατικών μεταρρυθμίσεων και της φορολογίας. Αντιπαραβάλλει την «επιχειρηματικότητα» στον «κρατισμό», για να ισχυριστεί ότι η ύπαρξη κρατικών επιχειρήσεων προκάλεσε στρεβλώσεις στην καπιταλιστική ανάπτυξη και τη σημερινή κρίση, προκειμένου να εξασφαλίσει τη λαϊκή συναίνεση για το ξεπούλημα της δημόσιας περιουσίας, ώστε να δοθεί νέος ζωτικός χώρος στο κεφάλαιο, συγκαλύπτοντας ότι οι κρατικής ιδιοκτησίας επιχειρήσεις σε κάποιες περιόδους εξέλιξης του καπιταλισμού, πάλι στην κερδοφορία των μεγαλοεπιχειρηματιών συνέβαλαν και μάλιστα αποφασιστικά.
Ριζοσπάστης

Δεν φταίνε οι λέξεις

Στους τίτλους των εφημερίδων η διαθεσιμότητα γράφεται σε εισαγωγικά. Ολοι ξέρουν ότι η σωστή λέξη είναι απόλυση. Αλλά δεν την ονομάζουν έτσι μιας και το Δημόσιο -συνταγματικά, για να μην ξεχνάμε ότι η δημοκρατία μας έχει και εγγυήσεις- δεν κάνει απολύσεις.

Ενω σ' ένα ξενοδοχείο της Αργολίδας τις απολύσεις τις ανακοινώνει κανονικά με το όνομά τους η ίδια η γραμματέας του σωματείου. Αλλά αυτές οι απολύσεις δεν ξεσηκώνουν διαμαρτυρίες - εκτός από κάτι παράξενους του ΠΑΜΕ που πήγαν εκεί και έκαναν φασαρία. Χάλασαν έτσι και την πανηγυρική διαπίστωση του υπουργού Εργασίας που βγήκε και χτες και δήλωσε περιχαρής ότι αυξάνονται οι αναγγελίες πρόσληψης. Στο συγκεκριμένο ξενοδοχείο, στη θέση των εργατών που απέλυσαν προσέλαβαν μαθητές, χωρίς δικαιώματα, αλλά με στατιστική αξία.

Σαν σήμερα... 9 Ιούλη

Ο Σοβιετικός φυσικός Πιότρ Καπίτσα

1595 Ο Γερμανός μαθηματικός και αστρονόμος Γιόχαν Κέπλερ διατυπώνει τη γεωμετρική σταθερά κατασκευή του σύμπαντος.

1816 Οι 11 Ενωμένες Επαρχίες του Λα-Πλάτα κηρύσσουν την ανεξαρτησία τους από την Ισπανία και 12 χρόνια αργότερα συγκροτούν τη Δημοκρατία της Αργεντινής.

1856 Πεθαίνει ο Ιταλός φυσικός και χημικός Αμεντέο Αβογκάντρο.

Η βλακεία και ο καπιταλισμός

Στην προηγούμενη ανάρτηση του blog βρέθηκαν πολλοί να διαφωνήσουν ή και να μου επιτεθούν για τον χαρακτηρισμό «βλάκας» που απέδιδα σε όσους πανηγύριζαν ή δικαιολογούσαν το κλείσιμο της ΕΡΤ. Δεν έχω καμία διάθεση να απολογηθώ για τίποτα, ούτε να ζητήσω συγγνώμη από τους θιγμένους. Όμως μου κινήθηκε το ενδιαφέρον να γράψω ένα κείμενο για την βλακεία, το δομικό αυτό στοιχείο του καπιταλισμού.

νύχτωσε χωρίς φεγγάρι το γεντί είναι σκοτεινό

“…Τότε ήμουν στη Θεσσαλονίκη, με την πρώτη κυβέρνηση του Οκτώβρη του 1944. Μετά το Δεκέμβρη αρχισαν οι πρώτες συλλήψεις των αριστερών, των κομμουνιστών, που τους πιάναν και τους κλείναν στο Γεντί Κουλέ. Εγώ τότε είχα ένα φίλο με τον οποίο συνεργαζόμαστε στα διάφορα κουτουκάκια εκεί πέρα, ονόματι -καλή του ώρα κι αυτός πέθανε, Θεός σχωρέσ’ τον- Μίγκο. Τον Χρήστο τον Μίγκο. Αυτός καθόταν στην Ακρόπολη επάνω, κάτω από το Επταπύργιο -το Γεντί Κουλέ. Και μ’ έπαιρνε ταχτικά να πάμε να πιούμε κανένα ουζάκι στη γριά, έτσι την έλεγε τη μάνα του. Πίναμε τα ουζάκια, τα λέγαμε. Διάφορα πράγματα για τη δουλειά από δώ, από κεί. Λοιπόν μια φορά έφυγα, θυμάμαι ήταν σούρουπο κι εκεί που φεύγαμε το βλέπω -δεν ξέρω έτσι κι άλλες φορές το ‘βλεπα. Εκείνη τη φορά μου ‘κανε εντύπωση πως ήταν σούρουπο, η βραδιά διαφορετική, ποιος ξέρει και βλέπω τη σιλουέτα του Επταπυργίου, των τειχών εκεί πέρα που ήταν οι φυλακές και μου ‘κανε εντύπωση. Κοίτα, τώρα λέω, εκεί μέσα πίσω απ’ τα τείχη αυτά είναι οι φυλακές. Και κει μαζεύουν αυτούς τους ανθρώπους, και τους κλείνουν φυλακή. Κι έτσι αυτή η εικόνα μου ‘δωσε την έμπνευση να γράψω το τραγούδι αυτό. Το ‘γραψα τότε στις αρχές του ’45. Μετά τα Δεκεμβριανά, τότε που πιάναν τους αριστερούς θυμάμαι. (…) Έτσι έκατσα κι έγραψα το τραγούδι αυτό. Αλλά δεν το είχα γράψει όπως είναι στο δίσκο. Ήταν:

Νύχτωσε και στο Γεντί το σκοτάδι είναι βαθύ,

Κι όμως ένα παλληκάρι δεν μπορεί να κοιμηθεί.

Άραγε τι περιμένει όλη νύχτα ως το πρωί

Στο στενό το παραθύρι, που φωτίζει το κελλί.

Όχι “που φωτίζει με κερί”. Αυτό δεν λέει τίποτα. Αλλά αναγκάστηκα για τη λογοκρισία να το βάλω έτσι.

Ο τρίτος στίχος είναι:

Πόρτα ανοίγει, πόρτα κλείνει, μα διπλό είναι το κλειδί,

Τι έχει κάνει και το ρίξαν το παιδί στη φυλακή.

Και μετά τ’ άλλαξα τελείως, διότι το ‘χε κόψει η λογοκρισία και το ‘βαλα έτσι όπως είναι σήμερα…”

(Ο Απόστολος Καλδάρας στον Παναγιώτη Κουνάδη, “Εις ανάμνησιν στιγμών ελκυστικών”)

Πείρα από τις απαγορεύσεις φασιστικών ομάδων: Το παράδειγμα της Γερμανίας

Το γερμανικό Σύνταγμα (άρθρο 21) προβλέπει την απαγόρευση κομμάτων που αντιβαίνουν στις αρχές του, και ιδιαίτερα σ' αυτές της «ελεύθερης δημοκρατικής τάξης».



Στη βάση αυτή η αστική τάξη της Δυτικής Γερμανίας μεταπολεμικά ξεκίνησε τη διαδικασία απαγόρευσης του κόμματος της εργατικής τάξης, του Κομμουνιστικού Κόμματος Γερμανίας, που ολοκληρώθηκε το 1956. Με στόχο να διασκεδάσει το χτύπημα του κομμουνιστικού, εργατικού κινήματος η αστική τάξη απαγόρευσε αρχικά στη βάση των σχετικών νόμων ένα μικρό νεοναζιστικό κόμμα με την επωνυμία «Σοσιαλιστικό Κόμμα του Ράιχ» το 1952, κι ενώ το χιτλερικό «Εθνικοσοσιαλιστικό Γερμανικό Εργατικό Κόμμα» (NSDAP) και τα παρακλάδια του είχαν απαγορευτεί με συμμαχική απόφαση ήδη τον Οκτώβρη του 1945.

Οι πραγματικοί ωφελημένοι του αγωγού ΤΑΡ του Μακη Παπαδοπουλου

Οσο ο ενεργειακός πλούτος και οι δρόμοι μεταφοράς του θα συνεχίσουν να αποτελούν «μήλο της Εριδος» ανάμεσα στους μονοπωλιακούς ομίλους και στις ιμπεριαλιστικές συμμαχίες, οι λαοί θα πληρώνουν πανάκριβα, ακόμα και με το αίμα τους για το πετρέλαιο και το φυσικό αέριο

Αν πιστέψει κανείς τα αστικά Μέσα Μαζικής Ενημέρωσης, η κυβερνητική πολιτική στον τομέα της Ενέργειας σημείωσε αυτό το διάστημα δύο σημαντικές επιτυχίες που θα ωφελήσουν πολλαπλά το λαό. Πρόκειται για τη συμφωνία διέλευσης του αγωγού ΤΑΡ από την Ελλάδα, ο οποίος επιλέχθηκε για τη μεταφορά του αζέρικου φυσικού αερίου στην Ιταλία και γενικότερα στην αγορά της ΕΕ, καθώς και για την επιτυχή ιδιωτικοποίηση του ΔΕΣΦΑ με την παράδοσή του στην αζέρικη «Socar».

ΙΟΥΝΗΣ 1945 - ΙΟΥΝΗΣ 1947 Οταν ο αστικός κόσμος δολοφονούσε λαϊκούς αγωνιστές

Ο εμφύλιος πόλεμος, στον οποίο έριξαν το λαό μας το αντιδραστικό αστικό καθεστώς που εγκαθιδρύεται στην Ελλάδα από κοινού με τους Αγγλους ιμπεριαλιστές συμμάχους του προσπαθεί να θεμελιώσει την αστική εξουσία στη χώρα. Ο ελληνικός λαός με ηγέτιδα δύναμη την εργατική τάξη, συσπειρωμένος, στη συντριπτική του πλειοψηφία, στο ΕΑΜ και με καθοδηγητή το ΚΚΕ, δεν πρόλαβε να χαρεί την απελευθέρωση από τη γερμανοϊμπεριαλιστική κατοχή, δεν τον άφησαν να προχωρήσει στο δικό του δρόμο, να οικοδομήσει το δικό του μέλλον.

Σαν σήμερα... 30 Ιούνη

Άνδρες του ΔΣΕ κατά τη μάχη της Αμφιλοχίας

1892 Γεννιέται ο λογοτέχνης Στρατής Μυριβήλης (πραγματικό όνομα Ευστράτιος Σταματόπουλος).

1934 Τη «Νύχτα των μεγάλων μαχαιριών» στη Γερμανία, ο Χίτλερ εκκαθαρίζει τους εσωκομματικούς του αντιπάλους (κυρίως ηγετικά στελέχη των Ταγμάτων Εφόδου). Την ίδια νύχτα, δολοφονείται μαζί με τη γυναίκα του και ο αρχηγός του κόμματος των Καθολικών, Κουρτ φον Σλάιχερ (καγκελάριος το 1932).