Δημήτρης Τατάκης: «Δεν υπάρχουν άπαρτα φρούρια για τους κομμουνιστές!»

Στις 10 Γενάρη του 1950 δολοφονείται στη Μακρόνησο, έπειτα από άγρια βασανιστήρια που κράτησαν 33 ολόκληρες μέρες, ο κομμουνιστής Δημήτρης Τατάκης, Γενικός Γραμματέας της Ομοσπονδίας Ελληνικών Ναυτεργατικών Οργανώσεων, της θρυλικής ΟΕΝΟ. Οι δήμιοί του έκαναν ό,τι μπορούσαν για να λυγίσουν τον Τατάκη, ώστε να αποτελέσει παράδειγμα για τους υπόλοιπους Μακρονησιώτες. Δεν τα κατάφεραν όμως. Όταν τον ρώτησαν γιατί δεν υπέγραφε την περιβόητη «δήλωση μετανοίας», ώστε να θέσει τέρμα στο μαρτύριό του, εκείνος απάντησε: «Το έκαμα για να αποδείξω πως όλα τα πλάνα της ανθρώπινης αντοχής, οι αγωνιστές τα ξεπερνάνε, όταν πιστεύουν και θέλουν. Δεν υπάρχουν άπαρτα φρούρια για τους κομμουνιστές!». Στα πλαίσια του διηγηματικού αφιερώματός του στα 60χρονα του Δημοκρατικού Στρατού Ελλάδας (ΔΣΕ) ο Ριζοσπάστης δημοσίευσε την Κυριακή 17/12/2006 το παρακάτω διήγημα για τον κομμουνιστή ήρωα:

Γ. Σ.: «Δημήτρης Τατάκης»

«Ω μητέρα μου εσύ σεβαστή, κι ω εσύ που με φως γεμίζεις αιθέρα το παν, ω, για δέστε με πόσο άδικα πάσχω!»
(Από τον «Προμηθέα Δεσμώτη» του Αισχύλου)
«Πέρσι τέτοια μέρα, 16 του Δεκέμβρη, πέθαινε στις φυλακές του Μακρονησιού ο Δημήτρης Τατάκης. Ετσι ξαφνικά ήρθε το μεγάλο κακό, δεν το περίμενε κανένας, δεν το πίστευε κανένας. Και πώς μπορούσε να πεθάνει ο Τατάκης; Ενάμιση χρόνο στεκόταν όρθιος, πάνω στο βράχο, ακίνητος, με το πρόσωπο αντίκρυ στην Ανατολή, με τη σκέψη και την καρδιά του δοσμένη σ' όλον τον κόσμο - και να τον δέρνει ο άνεμος και να τον μουσκέβει η βροχή, και να κρουσταλιάζει η παγωνιά το βασανισμένο κορμί του.
Ολοι τόνε ξέρανε πια στο νησί τον Δημήτρη Τατάκη. Κοντά του όμως λίγοι μπορούσαν να φτάσουν: Εκείνοι που είχαν τη δική του παλικαριά - ήταν μεγάλος ο δρόμος ίσαμε το βράχο... - κι εκείνοι που ερχόντουσαν να τον βασανίσουν. Οι άλλοι τόνε βλέπανε από μακριά, όρθιο πάντα, όλες τις ώρες.
- Ποιος είναι; ρωτούσαν.
- Ο Τατάκης.
Περνούσε η νύχτα μέσα στα βογγητά και το αίμα. Ο άνεμος ήταν άγριος. Η θάλασσα χτυπούσε δυνατά το νησί κι έφευγε σφυρίζοντας αναδιπλωμένη, στο σκοτάδι. Κάτι φωνές. Ποδοβολητά. Οι σκηνές των φυλακισμένων αγρυπνούσαν. Ψυχή δεν ξεμυτούσε. Ο θάνατος παραμόνευε. Πότε θα τελειώσει τούτη η νύχτα; Πριν χαράξει έπαυαν τα βογγητά, η θάλασσα ημέρευε, ο άνεμος έπεφτε - τραγουδούσε η σάλπιγγα εγερτήριο.
Εβγαιναν απ' τις σκηνές οι φυλακισμένοι. Ολοι κοιτούσαν προς τα κει. Στην "απομόνωση". Να, ένας ίσκιος - μόλις που τον αγγίζει ο Αυγερινός. Ορθιος πάλι. Δεν έπεσε. Στέκεται ακίνητος. Νίκησε. Αυτός μοναχός, μες στη νύχτα. Ο Τατάκης. Εφευγε ο χειμώνας, έφευγε το καλοκαίρι, ερχόταν δεύτερος χειμώνας, εκεί ο Τατάκης, εκεί κι ο βράχος.

Φερέφωνα των σάπιων αξιών της ΕΕ θέλουν τους δασκάλους!

Με πρόγραμμα που ονομάζεται «teachers4europe» και θα υλοποιηθεί το Φλεβάρη, καλούν σε επιμόρφωση εκπαιδευτικούς για να ...εμφυσήσουν τα οράματα της ΕΕ σε παιδιά Δ', Ε' και ΣΤ' Δημοτικού

Σε προπαγανδιστές των καπιταλιστικών αξιών και ιδανικών της Ευρωπαϊκής Ενωσης μέσα στα δημοτικά σχολεία επιδιώκουν να μετατρέψουν τους δασκάλους η αντιπροσωπεία της Ευρωπαϊκής Επιτροπής στην Ελλάδα και το Γραφείο Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου στην Ελλάδα σε συνεργασία με την κυβέρνηση. Η δράση μέσα από την οποία επιδιώκεται κάτι τέτοιο ονομάζεται «teachers4europe» (δάσκαλοι για την Ευρώπη) και έρχεται να προστεθεί σε αντίστοιχες που κατά καιρούς αναπτύσσονται σε σχολεία προκειμένου, με εργαλείο τους εκπαιδευτικούς, να αγιοποιηθεί στις συνειδήσεις των παιδιών και μελλοντικών εργαζομένων η ΕΕ, οι αξίες και τα ιδανικά που πρεσβεύει, ως ιμπεριαλιστικός μηχανισμός που δρα για τα συμφέροντα των καπιταλιστών.

Αυτήν την περίοδο, λοιπόν, η Αντιπροσωπεία της Ευρωπαϊκής Επιτροπής στην Ελλάδα, με την υποστήριξη του Γραφείου Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου στην Ελλάδα και σε συνεργασία με το υπουργείο Παιδείας, ψάχνει εκπαιδευτικούς στο πλαίσιο του προγράμματος επιμόρφωσης δασκάλων «teachers4europe».

Ο «καβγάς» και η ουσία

Ο καβγάς προεκλογικού χαρακτήρα μεταξύ ΝΔ - ΣΥΡΙΖΑ, με αφορμή την Ελληνική Προεδρία της ΕΕ, δεν μπορεί να κρύψει ότι υπάρχει στρατηγική σύμπλευση στους στόχους της εξόδου από την κρίση προς όφελος του κεφαλαίου και της εγγύησης της καπιταλιστικής ανάκαμψης. Η αντιπαράθεσή τους είναι κάλπικη για τα εργατικά - λαϊκά δικαιώματα, είναι όμως πραγματική όσον αφορά το ποιο μείγμα διαχείρισης, στο πλαίσιο της ΕΕ και της Ελλάδας, θα διευκολύνει την καπιταλιστική ανάκαμψη. Και οι δύο, σύμφωνα με τις δηλώσεις τους, νοιάζονται το πολιτικό σύστημα, κόπτονται για το μέλλον της ΕΕ και της Ευρωζώνης, «καίγονται» για να εγγυηθούν την καπιταλιστική κερδοφορία. Διαγκωνίζονται για το ποιος μπορεί να εγγυηθεί καλύτερα τα παραπάνω. Και οι δύο τους εξαπατούν τον ελληνικό λαό ότι εξασφαλίζοντας τη σταθερότητα στην υλοποίηση της πολιτικής υπέρ του κεφαλαίου, βαδίζοντας στον καπιταλιστικό δρόμο ανάπτυξης και εντός της ΕΕ, θα μπορέσουν να εξασφαλίσουν τη λαϊκή ευημερία.

Βεβαίως, ο ΣΥΡΙΖΑ έχει επιπλέον ευθύνες στην εξαπάτηση του λαού, γιατί συγκαταλέγεται σε αυτές τις δυνάμεις που υποστηρίζουν ότι η ΕΕ, οι θεσμοί της, το αντιδραστικό και σάπιο οικοδόμημα του καπιταλισμού μπορούν να εξανθρωπιστούν, να εγγυηθούν φιλολαϊκή διέξοδο. Αρκεί βεβαίως ο ΣΥΡΙΖΑ να βγει κυβέρνηση, να αλλάξει ο συσχετισμός στο Ευρωκοινοβούλιο και σε άλλους θεσμούς της ΕΕ κ.λπ. Εξωραΐζοντας έτσι θεσμούς - όργανα υλοποίησης της πολιτικής του κεφαλαίου. Δεν είναι τυχαίο ότι η χθεσινή «Αυγή» εκθειάζει στο πρωτοσέλιδό της τις δηλώσεις του προέδρου της σοσιαλδημοκρατικής ομάδας του Ευρωκοινοβουλίου Χάνες Σβόμποντα, ότι πετυχημένη Προεδρία θα ήταν η κατάργηση της τρόικας. Οταν είναι γνωστό ότι με τρόικα ή χωρίς, με μνημόνιο ή χωρίς μνημόνιο, η ελληνική όπως και κάθε Προεδρία της ΕΕ δεν θα μπορούσε παρά να προωθήσει την αντιλαϊκή πολιτική που επιβάλλουν οι στόχοι της ανταγωνιστικότητας και της κερδοφορίας του κεφαλαίου. Οταν από τις αρχές του 2014 επιβάλλονται αυτοί οι στόχοι με αυξημένη οικονομική επιτήρηση των χωρών και με μνημόνια διαρκείας σε βάρος των λαών.

Λ. Κανέλλη: Όχι στο διαχωρισμό των μεταναστών σε νόμιμους και λαθραίους

πηγη: 902

Ο δικός τους βούρκος...

Καθόλου «αθώα» δεν είναι η επιμονή ορισμένων μέσων ενημέρωσης να αναφέρουν στα ρεπορτάζ τους ότι ο πρώην συνδικαλιστής της ΓΕΝΟΠ ΔΕΗ Ρίζος Ρίζος, που ελέγχεται από τη Δικαιοσύνη για διάφορες οικονομικές ατασθαλίες, υπήρξε κάποτε μέλος του ΚΚΕ. Ετσι προσπαθούν να δημιουργήσουν συνειρμούς και εντυπώσεις ενάντια στο Κόμμα. Η αλήθεια βεβαίως είναι ότι, ο Ρίζος Ρίζος στις αρχές της δεκαετίας του 1990 αποχώρησε μαζί με όσους εγκατέλειψαν το ΚΚΕ, αφού προσπάθησαν να το μετατρέψουν σε «συνιστώσα» του τότε ΣΥΝ. Με όλους αυτούς δηλαδή που διαμαρτύρονται όταν τους αποκαλούμε απολειφάδια του οπορτουνισμού. Για πολλά χρόνια, υπήρξε επικεφαλής της παράταξης του ΣΥΝ (και του ΣΥΡΙΖΑ) στη ΔΕΗ. Οταν άρχισαν να βγαίνουν στη δημοσιότητα διάφορες πληροφορίες για τις «δουλειές» του, ο ΣΥΡΙΖΑ τον αποκήρυξε, στις αρχές του 2011. Μέχρι τότε, βεβαίως δεν είχαν ενοχληθεί που ο εν λόγω κύριος ως μέλος της διοίκησης της ΓΕΝΟΠ ΔΕΗ είχε βάλει την υπογραφή του σε καταστροφικές αποφάσεις για τους εργαζόμενους, μαζί με ΠΑΣΚΕ και ΔΑΚΕ όπως π.χ. τη συμφωνία για το ασφαλιστικό, την αποδοχή της ιδιωτικοποίησης της ΔΕΗ κ.ά. Επομένως, ο βούρκος που βγήκαν για «ψάρεμα» τα ΜΜΕ των αστών δεν αφορά το ΚΚΕ. Παιδιά των αστικών κομμάτων και του οπορτουνισμού κολυμπάνε εκεί μέσα και αυτό δεν μπορεί να κρυφτεί...

πηγη:  Ριζοσπαστης

«Εξάρθρωση» με ... σκηνοθεCΙΑ

Πέρασε ένας χρόνος από την έκρηξη της βόμβας στον Πειραιά. Στο μεσοδιάστημα μάθαμε πολλά, ένα όμως δε μάθαμε: Την πραγματικότητα για τη «17Ν»...

Μετά από ένα χρόνο αστυνομικής «εξάρθρωσης» και δικαστικής «διερεύνησης» ησυσκότιση γύρω από τα ουσιαστικά ερωτήματα, που σχετίζονται με την 27χρονη παρουσία των δολοφόνων, είναι τόσο έντονη, όσο και πριν τις 29 του Ιούνη του 2002... Το είχαμε πει εξ αρχής: Οσο οι «ευχαριστίες» προς τη CIA και τη Σκότλαντ Γιαρντ θα περίσσευαν, τόσο και λιγότερο φως θα ερχόταν στην επιφάνεια γι' αυτή την τόσο βρώμικη ιστορία.

Υποθεση Σαχζατ Λουκμαν: Ρατσιστικό το κίνητρο της δολοφονίας

Κατέθεσαν στο δικαστήριο οι γονείς του σκοτωμένου Πακιστανού εργάτη

«Ηρθε στην Ελλάδα λόγω φτώχειας, ήθελε να μας βοηθήσει οικονομικά, μας έστελνε χρήματα για το σπίτι και για τα δάνεια που είχαμε πάρει για να έρθει στην Ελλάδα», είπε χτες στο δικαστήριο ο Καντίμ Χουσεΐν, πατέρας του δολοφονημένου Πακιστανού εργάτη Σαχζάτ Λουκμάν, που μαχαιρώθηκε στην καρδιά στις 17 Γενάρη 2013 τα ξημερώματα στα Πετράλωνα από δύο φασίστες-ναζιστές.

«Σκότωσαν το παιδί μου που πήγαινε για το ψωμί του και από πάνω λένε ψέματα, δε θα τους συγχωρήσω. Μου είχε πει το παιδί μου ότι τα πράγματα στην Ελλάδα δεν πάνε καλά, φοβόταν τις επιθέσεις σε ξένους, αλλά δεν ήθελε να γυρίσει πριν ξοφλήσει το δάνειο και παντρέψει τις αδερφές του, εγώ του είχα πει ότι δεν ήθελα να φύγει»είπε χτες στο δικαστήριο η Σουχράν Μπίμπι, μητέρα του δολοφονημένου Πακιστανού εργάτη.

Η ματωμένη Κυριακή της Πετρουπολης

Η Κυριακή 9 Ιανουαρίου 1905 έμεινε στην ιστορία σαν η ματωμένη Κυριακή της Πετρούπολης. Εκείνη την ημέρα η τσαρική αστυνομία και ο στρατός αιματοκύλισαν ειρηνική διαδήλωση των εργατών της πόλης που κατευθύνονταν στα ανάκτορα του Τσάρου Νικολάου Ρωμανώφ, για να υποβάλλουν υπόμνημα με τις ανάγκες τους. Η ματωμένη Κυριακή ήταν το μακρινό προανάκρουσμα της Οκτωβριανής επαναστατικής θύελλας που έβαλε την ανθρωπότητα στην εποχή του περάσματος στον σοσιαλισμό. «Για να εκτιμήσουμε σωστά τις επαναστατικές μέρες, πρέπει να ρίξουμε ένα γενικό βλέμμα στη νεότερη ιστορία του εργατικού μας κινήματος» γράφει ο Λένιν και συνεχίζει: «1885 – μαζικές απεργίες με μηδαμινή συμμετοχή εντελώς μεμονωμένων σοσιαλιστών που δεν τους συνένωνε καμιά οργάνωση. Η κυβέρνηση προβαίνει σε οικονομικές παραχωρήσεις. 1891 – συμμετοχή των εργατών της Πετρούπολης σε διαδηλώσεις. Πολιτικοί λόγοι στην πρωτομαγιάτικη συγκέντρωση της Πετρούπολης. 1896: Απεργία μερικών δεκάδων χιλιάδων εργατών στην Πετρούπολη. Η κυβέρνηση προβαίνει ξανά σε οικονομικές παραχωρήσεις. Το απεργιακό κίνημα έχει γερές βάσεις σε όλη τη Ρωσία. Σύσσωμη η επαναστατική διανόηση γίνεται σοσιαλιστικη. 1901: Ο εργάτης έρχεται σε βοήθεια του φοιτητή. Αρχίζει ένα κίνημα δια.δηλώσεων. Το προλεταριάτο κατεβαίνει στους δρόμους με το σύνθημα: Κάτω η απολυταρχία! Η ριζοσπαστική διανόηση χωρίζεται οριστικά σε αστική και επαναστατική.. Η συμμετοχή των οργανώσεων της επαναστατικής σοσιαλδημοκρατίας στις διαδηλώσεις γίνεται όλο και πιο πλατιά, δραστήρια και άμεση. 1902: Η τεράστια απεργία του Ροστόβ μετατρέπεται σε επιβλητική διαδήλωση. Το πολιτικό κίνημα του προλεταριάτου δεν είναι πια προσκολλημένο στο κίνημα των αστών διανοουμένων, των φοιτητών, αλλά ξεπετιέται μόνο του άμεσα από την απεργία. Η συμμετοχή της οργανωμένης επαναστατικής σοσιαλδημοκρατίας είναι ακόμα πιο δραστήρια. Το προλεταριάτο κατακτά για τον εαυτό του και για τους επαναστάτες σοσιαλδημοκράτες της δικής του επιτροπής την ελευθερία των μαζικών συγκεντρώσεων στους δρόμους. Για πρώτη φορά το προλεταριάτο αντιπαραθέτει τον εαυτό του σαν τάξη σε όλες τις άλλες τάξεις και στην τσαρική κυβέρνηση. 1903: Οι απεργίες συγχωνεύονται ξανά με την πολιτική διαδήλωση, αλλά σε ακόμα πλατύτερη βάση. Οι απεργίες αγκαλιάζουν ολόκληρη περιοχή, παίρνουν μέρος σ’ αυτές πάνω από εκατό χιλιάδες εργάτες, οι μαζικές πολιτικές συγκεντρώσεις επαναλαβαίνονται στη διάρκεια των απεργιών σε πολλές πόλεις».

Για τη δολοφονία του καθηγητή Νίκου Τεμπονερα απο στελεχη της ΟΝΝΕΔ

Εικοσιτρία χρόνια συμπληρώνονται σήμερα από τη δολοφονία του 38χρονου καθηγητή Νίκου Τεμπονέρα από μέλη της ΟΝΝΕΔ Αχαΐας κατά τη διάρκεια μαθητικών κινητοποιήσεων.
Εικοσιτρία χρόνια και η παρουσία των νεοναζί της Χρυσής Αυγής στο κοινοβουλιο αλλά και η ακροδεξιά κυβέρνηση Σαμαρά με τη παρουσία των Φαήλων, των Παπαμιμίκων και των Βορίδηδων κρατά ζεστή τη μνήμη του Ν. Τεμπονέρα και του αγώνα για παιδεία και ελευθερία.

Καταγγελία της ΚΝΕ για τη σύλληψη του Φρανσίσκο Χαβιέρ Τολόζα

Σε ανακοίνωση για τη σύλληψη του Κολομβιανού αγωνιστή Φρανσίσκο Χαβιέρ Τολόζα η Επιτροπή Διεθνών Σχέσεων του ΚΣ της ΚΝΕ τονίζει:

«Η Κομμουνιστική Νεολαία Ελλάδας καταδικάζει τη σύλληψη του σ. Φρανσίσκο Τολόσα, μέλους του Εθνικού Πατριωτικού Συμβουλίου και επικεφαλής της Επιτροπής Διεθνών Σχέσεων του Κοινωνικού και Πολιτικού Κινήματος "Πατριωτική Πορεία" Κολομβίας (Marcha Patriotica). Η σύλληψή του έγινε στις 4 Ιανουαρίου 2013, με κατηγορίες που ποινικοποιούν τον αγώνα του λαϊκού κινήματος και της νεολαίας της χώρας. Πρόκειται για πολιτική δίωξη.