Θανάσης Παφίλης: Αποκαλύπτεται ότι η Χρυσή Αυγή είναι το μαντρόσκυλο του συστήματος και επιτίθεται στο βασικό της εχθρό (AUDIO)

          


Για μια προσχεδιασμένη πρόκληση και επίθεση στο ΚΚΕ, που επιβεβαιώνει ότι η ναζιστική, φασιστική οργάνωση Χρυσή Αυγή, είναι το μαντρόσκυλο του συστήματος και επιτίθεται στον βασικό της εχθρό που είναι το ΚΚΕ, έκανε λόγο ο Θανάσης Παφίλης, μέλος της ΚΕ του ΚΚΕ και Κοινοβουλευτικός Εκπρόσωπος του Κόμματος, μιλώντας στον Real FM. «Το ΚΚΕ, σήκωσε από την πρώτη στιγμή, τη σημαία κατά της φασιστικής οργάνωσης, είναι το Κόμμα που αποκάλυψε τον εγκληματικό ρόλο της», σημείωσε μεταξύ άλλων.

Ο Θανάσης Παφίλης, σημείωσε ότι το πολιτικό συμπέρασμα από την επίθεση των χρυσαυγιτών είναι ότι αυτή έγινε γιατί αφενός θίχτηκαν για το θέμα της Siemens και το Χίτλερ, που είναι ο ιδεολογικός τους πατέρας, και αφετέρου γιατί το ΚΚΕ αποκάλυψε, μιλώντας για το ασφαλιστικό, ότι οι εφοπλιστές χρωστούν στο ΝΑΤ 100 εκατομμύρια ευρώ, ότι οι εφοπλιστές πλήρωσαν 70 εκατομμύρια ευρώ σε φόρους ενώ τα πληρώματα τους πλήρωσαν 135 εκατομμύρια ευρώ. «Και φυσικά θίχτηκαν γιατί εκτελούν συμβόλαια, εκτός των άλλων, και πλέον ο ρόλος τους αποκαλύπτεται. Και, όταν το ΚΚΕ αποκαλύπτει τον ρόλο της Χρυσής Αυγής, η οποία παριστάνει ότι είναι κατά του συστήματος, αλλά είναι η αιχμή του δόρατος του συστήματος, τότε βγαίνει και επιτίθεται στον βασικό εχθρό», σημείωσε.



πηγη: 902

Επιμερους (εκλογικά) ζητήματα μερος B

Η ανάρτηση αυτή κλείνει τον κύκλο της ανάλυσης για το αποτέλεσμα των τελευταίων εκλογών. Συνεχίζοντας λοιπόν απο εκεί που κλείσαμε την τελευταία φορά θα συνεχίσουμε να ασχολούμαστε με το τι ψήφισε η νεολαία στις πρόσφατες εκλογές. Ειδικότερα θα ασχοληθούμε με το 11% που απέσπασε το ναζιστικό μόρφωμα της Χ.Α απο τη συγκεκριμένη κοινωνική ομάδα και τις ευρύτερες προεκτάσεις που μπορεί να έχει μια τέτοια επιλογή.

Επιμέρους (εκλογικά) ζητήματα μερος Α'

   Πιάνοντας το νήμα απο εκεί που το αφήσαμε την τελευταία φορά, στην παρούσα ανάρτηση θα επιχειρήσουμε να κάνουμε μια πιο λεπτομερή ανάλυση στις εκλογές  της τελευταίας Κυριακής. Εν προκειμένω θα ασχοληθούμε με ένα ιδιαίτερο κομμάτι του εκλογικού σώματος το οποίο συνιστά η νεολαία της χώρας και ειδικότερα η ηλικιακή κατηγορία 18-24 ετών. Ο λόγος που ασχολούμαστε με αυτή την ηλικιακή κατηγορία συνίσταται στο γεγονός οτι πρόκειται για τους πολίτες εκείνους που θα πληρώσουν πιθανότατα περισσότερο απο οποιονδήποτε άλλον τις συνέπειες της εφαρμοζόμενης πολιτικής. Ενας επιπλέον λόγος για να αναλύσουμε τη συγκεκριμένη ηλικιακή ομάδα είναι και τα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά που έχει ως προς τα κριτήρια που διαμορφώνουν την τελική της επιλογή και συνδέονται με το νεαρό της ηλικίας.

    Οπως γίνεται εμφανές απο το παρακάτω γράφημα εκείνοι που απολαμβάνουν εκλογικά τη μερίδα του λέοντος απο τη νεολαία είναι ο ΣΥΡΙΖΑ και η Χ.Α.  Αμφότεροι έχουν ποσοστό το οποίο υπερβαίνει αισθητά το αντίστοιχο ποσοστό που λαμβάνουν πανελλαδικά οι νεο-ΠΑΣΟΚοι της Κουμουνδούρου και οι νεοναζί του Μιχαλολιάκου.

Καθεις εφ'ω ετάχθη

Εχει περάσει πολύς καιρός απο την τελευταία φορά που κάναμε κάποια ανάρτηση απο το διαδικτυακό αυτό μετερίζι, οι εξελίξείς όμως είναι τέτοιες που μας επιβάλλουν να επανέλθουμε. Σε μια εποχή που σημαδεύεται απο την απαξίωση των πάντων και τη βολική επιλογή της αποχής, είναι μάλλον επιπόλαιο να καταθέτει κανείς τα όπλα ανεξάρτητα απο το αν αυτά έχουν μικρή η μεγάλη αποτελεσματικότητα.                                                

                          

   Προσπερνώντας λοιπον την εισαγωγή-γέφυρα (ανάμεσα στο χθες και το σήμερα), ερχόμαστε και στο προκείμενο που δεν είναι άλλο απο το αποτέλεσμα των χθεσινών εκλογών στη χώρα. Ασφαλώς, το αποτέλεσμα αυτό δεν είναι παρα μια συνέχεια του εκλογικου αποτελέσματος του Ιανουαρίου του 2015, όμως το να κάνουμε μια ανάλυση των τότε συνθηκών και να τις συσχετίσουμε με με το σήμερα θα ήταν χρονοβόρο και πιθανότατα θα μας αποπροσανατόλιζε αποτο προκείμενο.

  Κατα τη γνώμη του γράφόντος λοιπόν, το χθεσινό αποτέλεσμα αποτελεί μια ιστορική παραδοχή: Ο ελληνικός λαός γνωρίζει πολύ καλά ποτε τον κοροιδεύουν και παρόλαυτα επιβραβεύει αυτούς που τον εμπαίζουν. Ο ελληνικός λαός   κρυβόταν για χρόνια πίσω απο τον εαυτό του επικαλούμενος της ασυνέπεια των πολιτικών του ηγετών και κρυβόταν είτε πίσω απο την αλλαγή προσώπων είτε πίσω απο την εναλλαγή κομμάτων (ΠΑΣΟΚ-ΝΔ) στην εξουσία.

ΕΕ: Οσα κόμματα δεν πειθαρχούν θα τιμωρούνται

Ο νέος Κανονισμός για τα ευρωπαϊκά πολιτικά κόμματα της ΕΕ, που συμφωνήθηκε ανάμεσα στο Ευρωκοινοβούλιο και το Συμβούλιο, πρόκειται να ψηφιστεί τον Απρίλη, στην τελευταία Ολομέλεια του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου πριν τις ευρωεκλογές του Μάη. Η συμφωνία για το νέο Κανονισμό των ευρωκομμάτων ήταν από τις προτεραιότητες της συγκυβέρνησης ΝΔ - ΠΑΣΟΚ, που ασκεί την προεδρία του Συμβουλίου της ΕΕ, το πρώτο εξάμηνο του 2014, ενώ δραστήριο ρόλο έπαιξαν η επικεφαλής των ευρωβουλευτών της ΝΔ, Μ. Γιαννάκου -συντάκτρια της σχετικής έκθεσης του Ευρωκοινοβουλίου- αλλά και τα ευρωκόμματα, συμπεριλαμβανομένου του οπορτουνιστικού Κόμματος της Ευρωπαϊκής Αριστεράς (ΚΕΑ), στο οποίο μέλος είναι ο ΣΥΡΙΖΑ.

Σημεία τριβής ανάμεσα στους πολιτικούς εκπροσώπους του κεφαλαίου στο Ευρωκοινοβούλιο και το Συμβούλιο αποτέλεσαν οι αρμοδιότητες κάθε οργάνου στην αναγνώριση των ευρωκομμάτων, στην καταχώριση, διαγραφή τους από το σχετικό «Μητρώο» και στην επιβολή ποινών και κυρώσεων σ' αυτά. Η αρχική πρόταση της Ευρωπαϊκής Επιτροπής και του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου προέβλεπε αποκλειστική αρμοδιότητα του Ευρωκοινοβουλίου, ενώ το Συμβούλιο απαιτούσε οι αστικές κυβερνήσεις να έχουν λόγο και ρόλο σε όλα τα παραπάνω ζητήματα, καθώς και έλεγχο συμμόρφωσης των ευρωκομμάτων και με τις εθνικές νομοθεσίες.

Αθώοι ξανά οι αστυνομικοί για το θάνατο του Ν. Σακελλίωνα

Αθώους κήρυξε χτες το δικαστήριο (Εφετείο) τους τέσσερις αστυνομικούς που κατηγορούνταν για το θάνατο του ομογενούς φοιτητή Νικόλαου Σακελλίωνα, στις 11 Μάη του 2008. Με το άκουσμα της απόφασης ο πατέρας του θύματος, Δημήτρης Σακελλίων, που με τη δική του επιμονή η υπόθεση έγινε γνωστή και οδηγήθηκε στο ακροατήριο, φώναξε «η κοινωνία πρέπει να ξέρει ότι η ζωή των ανθρώπων βρίσκεται σε χέρια αστυνομικών, που έχουν μάθει να σκοτώνουν και να μην έχουν ευθύνη. Δεν έχω πια καμιά εμπιστοσύνη στην ελληνική Δικαιοσύνη...». Με μια σύντομη διαδικασία το δικαστήριο απεφάνθη ότι «ο θάνατος δεν προήλθε από αμέλεια των αστυνομικών». Οι συνήγοροι της οικογένειας του νεκρού ζήτησαν να δοθεί στοιχειώδης αιτιολογία της απόφασης, αλλά το δικαστήριο ανακοίνωσε ότι η αιτιολογία θα δοθεί όταν καθαρογραφεί η απόφαση... Από τη διαδικασία έγινε καθαρό ότι το δικαστήριο δεν πήρε καθόλου υπόψη του το γεγονός ότι ο νεαρός φοιτητής ξυλοκοπήθηκε άγρια από τους αστυνομικούς στην προσπάθειά τους να τον συλλάβουν και τελικά κατέρρευσε στα χέρια τους, όπως περιέγραψε αυτόπτης μάρτυρας που κατέγραψε μάλιστα τα όσα συνέβησαν με το κινητό του τηλέφωνο, ότι η σορός του εξαφανίστηκε για περισσότερες από δώδεκα ώρες, όπως και όλα τα προσωπικά του αντικείμενα, κι ότι το πτώμα του Ν. Σακελλίωνα «βρέθηκε» στη συνέχεια φριχτά παραμορφωμένο στο νεκροτομείο...

πηγή: Ριζοσπάστης

Ζητείται "αξιοπρεπειόμετρο"

του Νικου Μπογιόπουλου

Κάποτε έχτιζαν Μακρονήσια και έλεγαν ότι χτίζουν «Παρθενώνες»! Τώρα μετέτρεψαν τον τόπο σε κοινωνικό νεκροταφείο, σε θάλαμο αιθαλομίχλης και κατάθλιψης και λένε ότι έφεραν «σωτηρία»…

Κάποτε στοίβαζαν το μισό πληθυσμό στις παραγκουπόλεις του Περάματος και μιλούσαν για «ανοικοδόμηση». Τώρα έχουν αφαιρέσει ακόμα και το δικαίωμα στη θέρμανση από 3 εκατομμύρια Έλληνες και μιλούν για «ανάπτυξη»…

Κάποτε έστελναν 2 εκατομμύρια Έλληνες στις στοές του Βελγίου και τις φάμπρικες της Γερμανίας και έλεγαν ότι δημιουργούσαν το μεταπολεμικό «θαύμα»! Τώρα έχουν στείλει 2 εκατομμύρια Έλληνες στην ανεργία και λένε ότι γράφουν το «success story»…

Κάποτε για να πιάσεις δουλειά έπρεπε να έχεις χαρτί «κοινωνικών φρονημάτων» και ρουσφετόχαρτο από τον Μαυρογιαλούρο της περιφερείας. Τώρα για να πιάσεις δουλειά θα πρέπει να έχεις χαρτί από το οικείο… δουλεμπορικό (!) το οποίο θα σε υπενοικιάζει (!) για δυο και τρία κατοστάρικα στον… οικείο εργολάβο!

ΝΙΚΟΣ ΜΠΕΛΟΓΙΑΝΝΗΣ: ‘‘Έτσι αγαπάμε εμείς την Ελλάδα’’

του Νίκου Μπογιόπουλου

           

Την Κυριακή συμπληρώνονται 62 χρόνια. Ήταν – και τότε - ημέρα Κυριακή. Μέρα που ακόμα και οι Γερμανοί εισβολείς τη σεβάστηκαν. Πριν ακόμα χαράξει, μέσα στη νύχτα, σαν κοινός δολοφόνος, το κράτος των γερμανοτσολιάδων που πλέον είχαν ντυθεί αμερικανοτσολιάδες, το κράτος των μαυραγοριτών που έχτιζε «Νέους Παρθενώνες» στη Μακρόνησο, είχε εκτελέσει τον Μπελογιάννη και τους συντρόφους του. Την ίδια μέρα της εκτέλεσης, ο Γιάννης Ρίτσος, εξόριστος στον Αϊ - Στράτη, γράφει στο ποίημά του «Ο ΑΝΘΡΩΠΟΣ ΜΕ ΤΟ ΓΑΡΥΦΑΛΛΟ»:

«Ο Μπελογιάννης μας έμαθε άλλη μια φορά πώς να ζούμε και πώς να πεθαίνουμε./ Μ' ένα γαρύφαλλο ξεκλείδωσε όλη την αθανασία./ Μ' ένα χαμόγελο έλαμψε τον κόσμο για να μη νυχτώσει (...)».

Φτηνή ματαιοδοξία

1. Ο Τσίπρας μεταμορφώθηκε σε φανατικό υπέρμαχο της Ευρώπης δίχως ίχνος ντροπής για όσα έλεγε πριν. Προσχώρησε στη μοναδική οδό της Ευρώπης, που κατοικεί μακριά από τη λογική και αποκρυσταλλώνει τα βάσανά μας σε γεωμετρικά ψέματα. Με πυρετική εμμονή ηθοποιού σε πρεμιέρα, παλεύει μ' έναν φτωχό μονόλογο να γίνει πρόεδρος στην Ευρώπη, παραβλέποντας το οδυνηρό θέμα της σχέσης των Ευρωπαίων μαζί μας. Τώρα πια ειδήμων, ελίσσεται μέσα στους εταίρους σαν αξιοσέβαστος μεσίτης. Η ιδανική κατάληξη θα ήταν να μεταφράσει την εικόνα του «ακατέργαστου» Ελληνα στους ξένους και να τους πείσει πως ο Ελληνας είναι πιο κοντά τους απ' όσο μπορούν να φανταστούν. Πιστεύει ότι μπορεί μέσα στο παιχνίδι του να μας κινήσει τηλεπαθητικά, όπως οι μάγοι, μέσα στην ευρωπαϊκή αποθήκη. Η απλοϊκότητά του καθρεφτίζεται και στο ΣΥΡΙΖΑ, που είναι γεμάτος ασάφειες και παραπλανήσεις, χωρίς να έχει καταφέρει, παρά την επαναστατική του φρασεολογία, καμία αξιομνημόνευτη παρέμβαση στην πολιτική σκηνή.

“προβοκατορολογία”

Γράφαμε εδώ για τον Αλεξάντρ Μιζίτσκο, το ηγετικό στέλεχος του ουκρανικού φασιστικού “Δεξιού Τομέα” που μετά την επιτυχία του πραξικοπήματος στο οποίο είχε, αυτός και ο “Τομέας” του, “πρωτοπόρα” συμβολή, γύρναγε σε εισαγγελικά γραφεία και συνεδριάσεις δημοτικών συμβουλίων για να δείξει ποιος κάνει πλέον κουμάντο σε αυτόν τον τόπο.

Στο “νέο συνασπισμό εξουσίας”, όμως, που χάρη και στις υπηρεσίες του Μιζίτσκο κατέλαβε την ουκρανική κυβέρνηση, είναι απ’ ό,τι φάνηκε αρκετοί αυτοί οι οποίοι δεν ήταν διατεθειμμένοι να μοιραστούν με τον Μιζίτσκο τις αξιώσεις τους στο “κουμάντο”. Βάλε κοντά σ’ αυτό και το πόσα πρέπει να ήξερε αυτός ο “ανεξέλεγκτος” άνθρωπος για τις μεθόδους που χρησιμοποίησε ο “νέος συνασπισμός” προκειμένου να γίνει “συνασπισμός εξουσίας”, και το αποτέλεσμα είναι ότι ο Αλεξάντρ Μιζίτσκο βρέθηκε πριν τέσσερις μέρες στις 24 Μαρτίου νεκρός, δολοφονημένος.