Πέμπτη, 11 Ιουλίου 2013

Τα πράγματα στη θέση τους



Κλάμα και πάλι χτες από διάφορους αρθρογράφους γιατί οι διαμαρτυρίες για τα μέτρα της κυβέρνησης αναφέρονται στους δημόσιους υπάλληλους και όχι στους απολυμένους στον ιδιωτικό τομέα.

Αφού
τόσο πολύ αγαπάνε τους εργαζόμενους στον ιδιωτικό τομέα γιατί θάβουν κάθε κινητοποίηση στο χώρο; Γιατί δεν έγραψαν λέξη για την εκδήλωση αλληλεγγύης στους ανέργους το βράδυ της Κυριακής στο λιμάνι του Πειραιά, γιατί δεν έγραψαν λέξη για την προχτεσινή εκδήλωση αλληλεγγύης στη «ΦΗΜΗ ΠΑΚ», λέξη για τη συγκέντρωση αλληλεγγύης στους εργάτες του «Κατσέλη» στο Μενίδι;

Καρφί δεν τους καίγεται για τους εργαζόμενους στον ιδιωτικό τομέα. Το «διαίρει και βασίλευε» τους καίει. Εχουν κάνει επιστήμη το να φέρνουν σε αντιπαράθεση τους εργαζόμενους στον ιδιωτικό τομέα με τους εργαζόμενους στο δημόσιο.

Γι' αυτό και το πολυνομοσχέδιο προβλήθηκε από τον αστικό Τύπο μόνο ως προς το σκέλος των απολύσεων και όχι για τις επιπτώσεις που έχει στη ζωή όλων των εργαζομένων, είτε δουλεύουν στο δημόσιο είτε στον ιδιωτικό τομέα. Παρουσιάζουν τα θέματα έτσι που να χωρίζουν τους εργάτες.

Αντίθετα, όταν παρουσιάζεις στο σύνολό τους τις επιπτώσεις από τις κυβερνητικές αποφάσεις συμβάλλεις στο να ενώνονται οι εργαζόμενοι που καταλαβαίνουν, για παράδειγμα, πως όταν κόβεται μια τραπεζοκόμος από έναν παιδικό σταθμό αυτό έχει επίπτωση στο παιδί. Οταν κόβεται ένας σχολικός φύλακας μένει το σχολείο του παιδιού αφύλακτο. Οταν απολύονται οι εργαζόμενοι στο «Βοήθεια στο σπίτι» μένουν έρμαια τα γερόντια και πάει λέγοντας.
***

Το πολυνομοσχέδιο
θέλει τέτοια ανάγνωση. Από την σκοπιά των συνεπειών του στη ζωή όλου του εργαζόμενου πληθυσμού (μία επίπτωση είναι η απόλυση στο δημόσιο, μία άλλη η απελευθέρωση των απολύσεων παντού και μία χειρότερη η νομοθετημένη κατάργηση των συμβάσεων).

Οταν ο αστικός Τύπος
μιλά μόνο για τις απολύσεις στο δημόσιο και μάλιστα με όρους αδικίας σπρώχνει τον εργαζόμενο να πει «γιατί εμένα, κι όχι αυτόν». Κι ύστερα να τρέχει να βρει ρουσφέτι να σωθεί. Το κάνει ήδη ξεδιάντροπα η κυβέρνηση όταν δηλώνει πως στη θέση αυτών που απολύονται θα προσληφθούν άλλοι με προσόντα.
***

Αυτοί που ζητάγανε και ζητάνε να καταργηθούν μια σειρά υπηρεσίες και να απολυθούν οι υπάλληλοι τώρα εμφανίζονται διαφωνούντες για τον τρόπο που έγινε. Μιλάνε για πρόχειρες αποφάσεις. Αποκαλύπτονται στις αντιφάσεις τους: Το «ΒΗΜΑ» διαμαρτύρεται στο κύριο άρθρο και τα «ΝΕΑ» επαυξάνουν στην κυβερνητική απόφαση. Ο «πολύς» Κ. Μητσοτάκης που δήλωνε αποφασισμένος να σκίσει τη γάτα, τώρα ρίχνει την ευθύνη στην τρόικα.
***

Αντίθετα
, οι βιομήχανοι με το ΙΟΒΕ πάνε κατευθείαν στο ζουμί: ό,τι πήραμε πήραμε, πάμε γι' άλλα, δηλώνουν και ζητάνε να επιταχυνθούν οι διαρθρωτικές μεταρρυθμίσεις, δηλαδή να μη μείνει τίποτα όρθιο.
***

Για ποια νίκη της κυβέρνησης μιλάνε σχετικά με τον ΦΠΑ στην εστίαση. Νίκη των εταιρειών που ελέγχουν την εστίαση είναι. Αφού με πρόσχημα το ΦΠΑ τίναξαν τις τιμές στα ύψη, τώρα θα κρατήσουν εκεί τις τιμές και θα εισπράττουν τη διαφορά από τη μείωση του φόρου. Οι καταναλωτές θα συνεχίζουν να πληρώνουν 2 ευρώ το «πίτα γύρο».
***

Οι βιομήχανοι
-παρ' όλα αυτά- για μια στιγμή τα χρειάστηκαν. Πριν ανέβει στο βήμα του συνεδρίου του ο Τσίπρας πέρασε από τη Χαλκίδα και διακήρυξε ότι οι εργάτες θα πάρουν τα εργοστάσια. Δεν το είπε ακριβώς έτσι, αλλά αυτό έγινε τίτλος. Ψάχνεις εσύ στο πρόγραμμα του κόμματός του να βρεις κάτι σχετικό, τίποτα. Ξαναδιαβάζεις τη δήλωσή του και ισώνει το πράγμα: Ο άνθρωπος λέει ότι θα 'χουμε κι αύριο βιομήχανους από τους οποίους όμως θα ζητηθούν τα χρωστούμενα. Κι αν δεν τα δώσουν, τότε θα δοθεί «η δυνατότητα» στους εργάτες να επαναλάβουν το έργο του 1982: Να δουλεύουν σαν τα σκυλιά για να ξεχρεώσουν τα εργοστάσια για να τα παραδώσουν καθαρά ξανά στους βιομήχανους. Τα πράγματα στη θέση τους και η καρδιά των βιομηχάνων επίσης.

Μέχρι
να αποφασίσουν οι ίδιοι οι εργάτες να ξεμπερδέψουν και με τους καπιταλιστές και με την πολιτική τους εκπροσώπηση όποιας απόχρωσης.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου